Πως είναι δυνατόν κάποιος να ‘τραβάει την κακή ενέργεια ενός άλλου ατόμου’;

Σημείωση: Θα ξεκινήσω με μια ομολογία. Υπάρχουν φράσεις, που με εκπληκτική οικονομία λόγου προσπαθούν να συμπυκνώσουν μια διδαχή, να αποδώσουν νόημα σε μια ιδέα ή εμπειρία, σε συχνότητα διεισδυτικής εκπομπής. Κάποιες φορές πιάνω το ίσως διαστροφικό μυαλό μου, να διακόπτει αυτή την εκπομπή γιατί χρειάζεται κάτι παραπάνω για να αφομοιώσει και να ενστερνιστεί κάποια από αυτά τα αποφθεύγματα . Ο δικός μου τρόπος λέγεται αιτιολόγηση.
Κι εκεί που ίσως να χάνεται η μαγεία, ανοίγει ο μαγικός κόσμος της κατανόησης της λειτουργίας του εγκεφάλου.

Μέρος 1ο

Μελέτες καταγράφουν ότι ακόμη κι αν υποβάλλουμε τον εαυτό μας σε μια 30λεπτη δόση αρνητικών σχολίων, παραπόνων από άλλους ο εγκέφαλός μας το επεξεργάζεται σαν να το βιώνουμε οι ίδιοι.
Στο πλαίσιο εργασιών της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών στην Αμερική, αναφορικά σε δραστηριότητα που αναπτύσσει ο εγκέφαλος, με τεχνολογία σάρωσης περιοχών του εγκεφάλου (MRI) , πρόσφατη έρευνα των νευροεπιστημών κατέδειξε ότι κατά τη διάρκεια που το ένα άτομο μιας ομάδας αφηγούταν κάποια ιστορία στους υπολοίπους , υπήρχε δραστηριότητα συγχρόνως η με κάποια δευτερόλεπτα διαφορά, στην ίδια περιοχή στον εγκέφαλο και του αφηγητή και των ακροατών.
Οι μελετητές νευρο επιστήμονες Greg Stephens & Uri Hasson συνέχισαν την έρευνα με αφήγηση ιστορίας σε γλώσσα που δεν γνώριζαν οι ακροατές. Στην δεύτερη περίπτωση διαπίστωσαν ότι δεν υπήρχε καμμία δραστηριότητα στον εγκέφαλο τους σε συγχρονισμό με αυτή του αφηγητή.
Σύμφωνα με το (Νευρο -Γλωσσικό Προγραμματισμό – σύστημα NLP), όπου συνδυάζουμε τις μελέτες με τα ευρήματα των νευρο επιστημών, τη γλώσσα που χρησιμοποιούμε για να εκφραστούμε ( λέξεις – σύμβολα) τη χειρίζεται διαφορετικά το μυαλό μας.
Αυτό σημαίνει ότι για να καταλάβει το μυαλό μια λέξη πρέπει να της δώσει σάρκα και οστά με κάποια χαρακτηριστικά εικόνας, ήχου η να τη συνδυάσει με μια εμπειρία με κάτι που βίωσε. Η γλώσσα του εγκεφάλου αν θα μπορούσαμε να το περιγράψουμε όσο πιο απλά γίνεται, συντίθεται από ερεθίσματα τα οποία σχετίζονται με τις πέντε αισθήσεις μας. Δηλαδή ο εγκέφαλος καταγράφει και αναγνωρίζει εικόνες , ήχους , γεύσεις, οσμές, πίεση στο δέρμα που προέρχονται από το εξωτερικό περιβάλλον όπως και από το εσωτερικό περιβάλλον με τη μορφή σκέψεων, ιδεών, συναισθημάτων).
Ετσι αν κάποιος μας πει για παράδειγμα «μην σκέφτεστε ότι έξω βρέχει» ο εγκέφαλος ,ασυναίσθητα και χωρίς να το συνειδητοποιούμε τις περισσότερες φορές, αρχίζει να ανακαλεί στοιχεία για να αναπαραστήσει εσωτερικά και να προσδιορίσει, να αναγνωρίσει, το θέμα – που στη συγκεκριμένο παράδειγμα λέγεται βροχή – για να καταλάβει και να οργανώσει το τι πρέπει να γίνει γύρω από αυτό . Αυτό αποτελεί ένα βήμα για την έναρξη μιας διαδικασίας σύνδεσης και συγχρονισμού.

Αλεξάνδρα Γ. Ευθυμιάδου Ph.D. HRD
Licensed Global NLP Trainer
nlpingreece®

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *